Malo.

- Malo takich dziewczyn jak ona?
-Takich co czytają w parkach?
Takich co słuchają głośno smutnej muzyki,
takich co czytają książki kilogramami,
takich co wychodzą do sklepu w piżamie,
takich co śpią na trawie gapiąc się w niebo,
takich co kochają poezje,
takich co imprezują do upadłego,
takich co świetnie odnajdują się w towarzystwie,
a lubią być same,
takich co są wredne,
a przy tym tak kochane ?
Wydaje mi sie, ze mało .

Nie masz juz nic.

może i miałeś moje serce, oczy i każdą część skóry. dzisiaj, poza spojrzeniem rzuconym mimochodem - nie masz już nic.

Nie bedzie.

...choćbyś z pistoletem zaszedł mi drogę, powrotów nie będzie.

Naiwny.

Nigdy nie sądziła, że może okazać się tak naiwny.
Wierzyła w jego inteligencje i nie spodziewała się,
że jest w stanie uwierzyć w jej słowa.
Była pewna, że znał ją na tyle,
by wyczuć, że to wszystko jest tylko podstępem.
Pułapką, która pozwoli jej na odbicie się od dna.
Przecież doskonale znała odpowiedź,
wiedziała od początku jak to się skończy,
bała się, że w pewnym momencie się wszystko wyda.
Bo chyba nie uwierzył, że naprawdę chciała wrócić?

Wciaz czekam.

- A gdyby wrócił? Gdyby przyszedł, napisał, że bez Ciebie to nie to samo,
że chce, że pragnie? Co byś zrobiła?
- Spojrzałabym w jego oczy.
- Tylko?
- Tak. I czekałabym, czekałabym,aż weźmie mnie w ramiona,
pocałuje i obieca, że już nigdy nie odejdzie, że już nigdy nie sprawi, że
będę taka samotna, taka pusta. Aż znów życie nabierze kolorów.
- A co jeśli tak się nie stanie?
- Będę czekała.. Wciąż czekam i będę inaczej nie potrafię...

Was it easy?

Nigdy nie przestalam.

Wsiadła na rower nie zastanawiając się dłużej
nad tym co zamierza zrobić.
Jechała tak szybko jak tylko
siła nóg jej na to pozwalała.
Nie zważała na czerwone światła,
omijała pędem samochody,
hamowała gwałtownie, gdy musiała.
Nie myślała nad tym co robi.
Dojechała na miejsce,
rzuciła rower.
Wyciągnęła z kieszeni telefon
i wybrała numer.
Odebrał po kilku sygnałach.
Wyczuła zdziwienie w jego głosie.
Kazała natychmiast mu wyjść z domu,
prosiła, by o nic nie pytał
i się rozłączyła.
Gnała przed siebie,
brakowało jej tchu,
ale ani na moment nie zmniejszyła tempa.
Zauważyła go już z daleko.
Był już tak blisko.
Upadła, nie zauważyła kamienia.
Wstała mimo, że z kolana lała się krew.
Rzuciła się na niego,
przywarła ustami do jego warg.
Trwali tak, całując się mocno
do bólu.
Gdy skończyli, wyszeptała mu do ucha:
Nigdy nie przestałam- nigdy nie przestałam Cie kochać...
W odpowiedzi usłyszała ciche:
Ja też.