Lubilam.

'Lubiłam te nasze nieprzespane noce. Lubiłam, kiedy na każdy mój komentarz o tym, że zaraz zasnę odpowiadałeś 'nie śpij, bo będę za tobą tęsknił'. Lubiłam to, jak opowiadaliśmy sobie o wszystkich najbardziej przyziemnych sprawach, z którymi się mierzyliśmy, albo historie z dzieciństwa, zawsze kończące się śmiechem. Lubiłam zasypiać z uśmiechem na ustach, bo po prostu byłeś i lubiłam, kiedy już po chwili budziłeś mnie z wyrzutami, że mam nie spać, bo bardzo Ci się beze mnie nudzi. Lubiłam, jak cytowałeś mi wtedy tysiące kawałków, a gdzieś pomiędzy to zawsze umieliśmy wpleść te sprzeczki o to, kto kogo bardziej kocha. Lubiłam rano krzyczeć, że znów zasnąłeś pierwszy i słuchać jak chcesz mi przysłodzić, opowiadając jak Ci się śniłam. Lubiłam to, jak miałam Cię na wyciągnięcie ręki, jak oddychałam miłością, którą dawałeś mi w każdym swoim słowie. Lubiłam to, jak bardzo byłam ważna, jak bardzo mnie wtedy kochałeś.'

Facet.

'Męski facet [...] powinien potrafić zaopiekować się swoją kobietą i sprawić, by ona - niezależnie od okoliczności, od tego czy pada deszcz, czy są zapłacone rachunki, czy ostatnio przytyła - czuła się piękna, dowartościowana, zaopiekowana. Kobieta musi się czuć piękna, a powinna się taką widzieć w oczach swojego mężczyzny.'

Tak sobie..

'tak sobie myślę o tych wszystkich rzeczach, których jeszcze nie zrobiliśmy, o wszystkich niewypitych kawach o poranku, wspólnie przygotowywanych kolacjach i wieczorach, kiedy jedno z nas czeka na drugie.
o miejscach, w których nas jeszcze nie było.
o mieszkaniu naszym, wspólnym, o małych i większych kłótniach, o Twoim dotyku i smaku.
wymiętej pościeli i zasypianiu przed telewizorem.
budzeniu się przy Tobie.'

Ja Ciebie tez.

Delikatnie wyswobodziłam się
z jego uścisku i zadarłam głowę
w górę tak, by widzieć jego
cudowne oczy.
Mieniły się chyba wszystkimi
możliwymi kolorami, a ja
zafascynowana oglądałam
to cudowne skrzenie.
Wypowiedziałam po cichu
te dwa słowa dziewięć liter
i uśmiechnęłam się zawadiacko.
Jego wargi opadły na moje
i przez tę jedną, słodką chwilę
straciła oddech.
Gdy przerwał, nabrałam
tlenu w płuca i usłyszałam
zbawcze ja Ciebie też.

Stal i czekal.

'moja walizka spakowana
pełna jest bicia serca
kocimi ruchami błogich myśli
przybliżam się w twoją stronę
moja walizka spakowana
pełna jest bicia serca
od progu wspólnej przyszłości
będziemy podróżować
po zamkniętej przestrzeni
nieistniejącego mieszkania
moja walizka spakowana
byłaby
gdybyś tu stał i czekał.'

Cokolwiek.

Pragnęła, by wreszcie wszystko
wróciło do normy.
By każdego ranka budzić się
u Jego boku,
by widzieć jego uśmiech skierowany
tylko i wyłącznie do niej.
By ponownie szalał na jej
punkcie i dostarczał
jej tych dreszczy i dziwnego
uczucia w żołądku.
Chciała znów poczuć
się jedyną kobietą
na świecie.

W ogóle chciała
czuć cokolwiek.

I dawniej.

I dawniej tak było
cudownie, że gdzie się
tylko nie ruszyłam On był.
Śmiałam się ciągle i oczy
moje wypełnione radością
każdy przechodzień
mógł dostrzec już z daleka.
Codziennie zastanawiałam
się jak On to robi, że wiara
w życie mi wróciła,
że ten mrok mój w jasność
przemienił.
I między tym zastanawianiem
się, zawsze czytałam jego
piękne poematy,które tak słał
do mnie co rano i co
wieczór.
I tak tę miłość jego czułam,
że serce moje serenady na jego cześć
śpiewało.
Ale to dawniej było,
bo teraz jakaś nicość Go ogarnęła,
smutek wszelaki i niechciejstwo.
Już nie jest tak cudownie
i poematów już nie czytam.

W ogóle już mało co
zostało mi z tej Jego miłości.